Στα ποιήματα του βιβλίου, η όψη του κόσμου αλλάζει, ενώ ο ψαράς και ο κυνηγός, ως
διαχρονική ανθρώπινη κατάσταση, βρίσκονται σταθερά μπροστά στα ίδια διλήμματα. Όντα
φτερωτά, ριζωμένα ή υδρόβια, όλα τους ήδη προς εξαφάνιση, διαφεύγουν από τον κόσμο
των συναλλαγών, για να εμφανιστούν φευγαλέα, ζητώντας απαντήσεις, χτίζοντας γέφυρες.